Dostępne ścieżki leczenia w ramach medycyny transgranicznej UE

Analiza dostępnych ścieżek leczenia za granicą na koszt NHS

Co wpływa na decyzje pacjentów w zakresie wyboru miejsca leczenia, lekarza, szpitala czy modelu opieki i jej finansowania?

 

Niewielu z nas może sobie pozwolić na w pełni prywatną opiekę medyczną, tym bardziej, że koszty leczenia rosną z wiekiem i po 65 roku życia są 5-8 razy wyższe niż te dotyczące osób poniżej 40 roku życia.  Finalnie zwykle skazani jesteśmy na publiczną opiekę zdrowotną finansowaną poprzez powszechne ubezpieczenie zdrowotne czy inne analogiczne systemy, szczególnie jeśli w grę wchodzi leczenie specjalistyczne czy szpitalne.

 

Czy jednak ta opieka musi kojarzyć się z ograniczeniami w dostępie do specjalistycznego leczenia?
Czy przysługuje nam prawo do wyboru lekarza i szpitala spełniającego nasze oczekiwania?
Czy jako obywatele Unii Europejskiej możemy podjąć leczenia w dowolnym miejscu, w tym w innym kraju członkowskim UE?
Jakie warunki musimy spełnić, aby uzyskać satysfakcjonujący nas serwis?
Czy leczenie za granicą wymaga zgody naszego funduszu zdrowia lub innej instytucji w kraju, w którym mieszkamy?Czy przysługuje nam i w jakiej wysokości oraz na jakich warunkach refundacja lub pokrycie kosztów leczenia?

 

Poznanie odpowiedzi na powyższe pytania może pomóc w wyborze optymalnej ścieżki leczenia lub opieki medycznej, istotnie wpływając na nasz stan zdrowia i satysfakcję z jakości uzyskanych usług medycznych.  Ze względu na wiele potencjalnych rozwiązań i wynikających z nich uwarunkowań, niezbędne jest bazowanie na faktach i wiedzy, a nie na niesprawdzonych opiniach czy poglądach przeczytanych w internecie.

 

Dokonaliśmy analizy dostępnych ścieżek leczenia w ramach transgranicznej opieki zdrowotnej i rozwiązań przyjętych w poszczególnych krajach UE. Uważamy, że dostępne ścieżki medycy transgranicznej bardzo wzbogacają prawa pacjentów, a w znacznej części przypadków stanowić mogą godną polecenia alternatywę czy uzupełnienie oferując lepsze czy niedostępne w podstawowym systemie rozwiązania.

 

Dwie ścieżki, które zostały przez nas przeanalizowane, to leczenie na podstawie Dyrektywy Transgranicznej UE oraz tzn. Ścieżka S2.

 

Więcej informacji na temat Dyrektywy oraz Ścieżki S2 znajdą Państwo na:

–Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego I Rady (WE) nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego: (http://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/TXT/PDF/?uri=CELEX:02004R0883-20140101&from=PLtzw. ścieżka S2) oraz

–Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/24/UE w sprawie stosowania praw pacjentów w transgranicznej opiece zdrowotnej z dnia 9 marca 2011 r. (zwana dalej Dyrektywą Transgraniczną).

 

Dyrektywa Transgraniczna vs Ścieżka S2

 

Podstawowe różnice we wskazanych ścieżkach leczenia za granicą w odniesieniu do kilku wybranych zagadnień prezentuje poniższe zestawienie:

 

lp Zagadnienie Ścieżka S2 Dyrektywa Transgraniczna
1. Zakres świadczeń medycznych objęty regulacją Wyłącznie leczenie planowane Leczenie planowane oraz nagłe przypadki
2. Czy wymagana jest zgoda dotycząca leczenia za granicą wystawiona przez system zdrowotny z kraju pacjenta Tak w każdym przypadku W niektórych krajach UE EEA zgoda w ogóle nie jest wymagana (np. Holandia, Szwecja, Norwegia)

w części wymagana jest jedynie w przypadku wysokospecjalistycznych procedur szpitalnych (np. Anglia)

w pozostałych krajach części krajów UE zgoda jest wymagana dla leczenia szpitalnego (np. Polska)

3. Podmioty medyczne mogące świadczyć usługi w ramach danej regulacji Jedynie te mające umowę z publicznym funduszem zdrowia Prywatne podmioty medyczne jak i te mające umowę z publicznym funduszem zdrowia
4. Model płatności za usługę i jej rozliczenia Pacjent nie płaci za usługę w szpitalu – jej koszt rozliczany jest pomiędzy systemami zdrowotnymi Pacjent zobowiązany jest opłacić koszty leczenia a następnie przysługuje mu refundacja maksymalnie do poziomu wyceny analogicznego świadczenia w kraju zamieszkania
5. Prawo do refundacji kosztów leczenia za granicą poniesionych w przeszłości Nie dotyczy Pacjentom z Anglii przysługuje prawo do refundacji wydatków poniesionych po 25 października 2013
6. Możliwość wyboru wyższego standardu leczenia Brak takich możliwości przewidzianych regulacją S2 Pacjent posiada prawo wyboru wyższego standardu leczenia w ramach danej jednostki zabiegowej – w takim przypadku zobowiązany będzie jedynie do dopłaty ceny powyżej poziomu przysługującej refundacji
7. Prawo wyboru miejsca leczenia i lekarza Częściowo dostępne w zakresie wyboru ośrodka, istotnie ograniczone w zakresie wyboru lekarza operującego Pełne prawo wyboru miejsca leczenia, a w przypadku placówek prywatnych również wyboru lekarza prowadzącego i operującego

 

Ocena, która ze ścieżek jest lepsza jest sprawą subiektywną, ale w Med4EU zdecydowaliśmy się na promowanie leczenia w ramach Dyrektywy Transgranicznej. Wybraliśmy tę opcję, ponieważ pozwala ona pacjentom na uzyskanie prywatnej opieki medycznej za granicą, podwyższenie jakości usług medycznych, ominięcie kolejek oczekiwania na świadczenia medyczne oraz w większości przypadków, nie wymaga ona wcześniejszej zgody od NHS na leczenie za granicą.

 

W odniesieniu do Polaków mieszkających w Anglii i zamierzających leczyć się w Polsce warto zauważyć również istotne praktyczne różnice wynikające z wyboru ścieżki leczenia w Polsce.

 

Ścieżka S2 w przypadku leczenia w Polsce nie ma sensownego zastosowania, chyba że w przypadku nielimitowanych przez NFZ świadczeń takich jak porody czy kardiochirurgia inwazyjna. Nawet w ramach tych obszarów pacjenta spotkać mogą długie oczekiwania w kolejce na specjalistów konsultujących w ramach kontraktu z NFZ, gdyż ich prawa i ścieżka leczenia jest tożsama z tą jakiej doświadczają pacjenci objęci leczenie w publicznym systemie w ramach NFZ.  Niewątpliwą zaletą ścieżki S2 jest brak konieczności angażowania własnych środków finansowych w leczenie okupione jednak uciążliwym procesem aplikacji o zgodę oraz wątpliwą co do poprawy jakości i dostępności do leczenia migracją pacjenta z publicznego systemu w jednym kraju do publicznego systemu w innym kraju w naszym przypadku Polski.

 

Opinia publiczna a leczenie bez granic

 

Okresowe badania opinii publicznej w krajach członkowskich UE wskazują na istotne niedoinformowanie obywateli Unii na temat przysługujących im praw w zakresie dostępu do leczenia oraz różnic w dostępnych ścieżkach leczenia i konsekwencjach wyboru tej czy innej ścieżki.  Dobitnie pokazuje to niżej załączony wykres wskazujący na zdecydowaną przewagę poglądu o konieczności uzyskania wcześniejszej zgody na leczenie za granicą.

 

W przypadku promowanej przez Med4EU ścieżki objętej Dyrektywą Transgraniczną opinie takie są w zdecydowanej większości nieprawdziwe, a wymagane zezwolenia dotyczą nielicznych procedur wysokospecjalistycznych. Ponadto z naszej praktyki i oficjalnych danych z NHS wynika, że w przypadku wysokospecjalistycznych procedur planowanych do realizacji za granicą z reguły takie zgody są wydawane, a jedynymi istotnymi powodami do odmowy mogą być łatwa i szybka dostępność tego leczenia w kraju lub nieadekwatny do wymaganej specjalistycznej procedury poziom medyczny placówki lub lekarza, w której pacjent zamierza się leczyć.    

 

Wielu pacjentów jest nieświadomych co do przysługującego im prawa refundacji kosztów prywatnego leczenia za granicą. Sytuacja dotyczy nie tylko mieszkających w Anglii Polaków leczących się prywatnie w Polsce, ale również Brytyjczyków masowo wyjeżdżających na leczenie za granicą.      

 

Polecamy Państwa lekturze artykuł w Daily Telegraph omawiający na przykładach poruszane tu zagadnienia.

http://www.telegraph.co.uk/money/consumer-affairs/jump-nhs-queues-get-treatment-abroad-get-nhs-pay/

 

Autor wskazuje tam na skokowo rosnące zainteresowanie leczeniem za granicą wśród Brytyjczyków (sięgające blisko 150 tys. pacjentów leczących się za granicą rocznie) nie idące jednak w parze ze świadomością przysługujących praw w zakresie refundacji.

 

Dane dotyczące liczby osób korzystających ze świadczeń zdrowotnych za granicą obejmuje zapewne dominującą wciąż grupę pacjentów poszukujących za granicą tańszego leczenia nieobjętego publicznym koszykiem świadczeń gwarantowanych, takich jak leczenie stomatologiczne czy chirurgia plastyczna lub eksperymentalne terapie kliniczne.

 

Niemniej jednak, dynamicznie rośnie również liczba pacjentów leczących się za granicą w zakresach objętych powszechnym ubezpieczeniem zdrowotnym, a tu wiedza o prawie do refundacji może istotnie wpłynąć na ich sytuację finansową.   

 

Co istotne i zgodne z zapisami dyrektywy, podkreślenia wymaga prawo do refundacji kosztów prywatnego leczenia za granicą, podczas gdy analogiczne prywatne leczenie podejmowane we własnym kraju nie daje prawa do refundacji.    

 

Na końcu dodamy jedynie, że Dyrektywa Transgraniczna działa wstecz – tzn. Pacjenci mogą ubiegać się o refundację kosztów leczenia które już się odbyło.

 

Reasumując, jedną z misji Med4EU jest szerzenie informacji na temat transgranicznej opieki medycznej i edukowanie pacjentów o ich prawach. Według nas, ścieżka leczenia za granicą na koszt NHS, która warta jest najwięcej uwagi, to ścieżka doprecyzowana w zapisach Dyrektywy Transgranicznej. Pozwala ona na podwyższenie jakości leczenia, ominięcie kolejek i leczenie się na własnych warunkach – tzn w wybranych przez nas klinikach, przez wybranych lekarzy, w dogodnym terminie. Jest to również ścieżka, którą obsługujemy w ramach naszych usług. Jeśli mają Państwo jakiekolwiek pytania co do procesu leczenia za granicą lub jego refundacji, prosimy o kontakt z info@med4eu.com

No Comments

Post a Comment